Benden onlarca yaş büyük bir adamla evlendim çünkü onun, çocuklarıma benim sunamadığım o düzenli hayatı verebileceğine inandım. Otuz yaşındaydım ve biri anaokuluna, diğer ilkokul ikinci sınıfa giden iki çocuğumu tek parça olarak büyütüyordum. Babaları, kızımızın doğduğundan kısa bir süre sonra ortadan kaybolmuştu ve nereye gittiğine dair en ufak bir fikrim yoktu.
Tam zamanlı bir muhasebeci olarak çalışıyordum ama kazancım asla gerçekleşmiyordu. Her zaman ucu ucuna geçiniyorduk; her şeyin tek bir masrafı, her şeyin altüst olması demekti. Ve ben artık tükenmiştim. Bu yüzden Rıza hayatıma girip bana güvenli bir gelecek vaat ettiğinde “evet” dedim. Babamın yaşında evlendim.
Bir süre sonra, iş yerinde önemli bir toplantıya katılmak için çocuklarımı bakıcıya bırakmıştım. Orada tanıştım. Rıza, şirketin kurucularından rapor edildi; sakin, vakur, asla yükseltmeyen biri. Tamamen kontrol sahibi görünen o erkeklerdendi.
Nazik bir sohbetle başladı ama beni ne kadar dikkatli dinlediğini fark ettim. Diğer herkesten farklıydı. Benimle ilgilendiğini anlamam uzun sürmedi. Benden kırk yaşında büyüktü ama sağlıklı olduğu, karizmatik ve sohbeti sarmaladığı tespit edildi. Ondan sonra birkaç kez akşam yemeğine çıktık. Kendim bunların sıradan, ciddi olmayan görüşmeler olduğunu söylüyorum. Dengeliydi, ne yapacağı belliydi; yaşadığın onu değildi. Romantik bir şey değildi bu. Kalbim hızla çarpmıyordu. Daha çok sessiz bir kaçış, bir nefes alma ve birkaç saatliğine de olsa her şeyi tek bir yerde sırtlanmama imkanı var.
Bir gece sonra her şey değişti. Küçük bir şeyden şikayet etmiyorum; Verimin bolluğunu lapası olarak reddetmiş, sürekli almanın mümkün olmadığı pahalı bir mısır gevreğinde ısrar etmeye devam ediyordu. “Sadece bir kez vardım” diye iç mülkiyeti vardı. “Şimdi sürekli onu istiyor.” “Böyle yaşamak zorunda değilsin” dedi Rıza. Hafifçe güldüm. “Bu güzel olurdu.” “Ciddiyim” diye devam etti. “Sadece kahvaltıdan bahsetmiyorum.” Ben cevap veremeden masanın üzerinden uzatılıp sürdürüli sürdürüldü. “Sana huzurlu bir düzen verebilirim” dedi. “Gerçek bir yuva. Senin ve çocukların için güvenli bir gelecek. Sürekli endişe duymadığın bir hayat.”
devamı sonraki sayfada…
